Ortaçağ Avrupa Müzik Aletleri

Ortaçağ Avrupa’sında müzik, dönemin kültürel, sosyal ve dini yaşamının bir yansımasıydı. Müzik, kilise ayinlerinden saray eğlencelerine, sokak gösterilerinden köy festivallerine kadar geniş bir yelpazede icra ediliyordu. Bu çeşitlilik, farklı müzik aletlerinin kullanımını da beraberinde getiriyordu.

Ortaçağ Avrupa müziğinde gittern, önemli bir konuma sahip olan bir müzik aletiydi. Gittern, Ortaçağ döneminde Avrupa’da yaygın olarak kullanılan bir tür çalgıydı ve genellikle Ortaçağ’ın erken ve orta dönemlerinde popülerdi. İngiltere, Fransa, Almanya ve İspanya gibi Avrupa’nın çeşitli bölgelerinde gittern çalınmıştır.

Gittern, genellikle lute ailesine ait bir çalgı olarak kabul edilir ve lute ile benzerlik gösterir. Gövdesi genellikle ahşaptan yapılır ve oval veya yuvarlak bir şekle sahiptir. Ancak, lute’a kıyasla daha küçük boyutlarda ve bazen daha sade bir tasarıma sahiptir. Telleri genellikle naylon veya ipekten yapılır ve parmakla çalınır. Gittern, zenginlerin saraylarında ve soyluların evlerinde sıkça çalınmıştır, ancak zamanla farklı sosyal sınıflar arasında da popülerlik kazanmıştır.

Gittern’in repertuarı genellikle Ortaçağ müziğinin çeşitli türlerini içerir. Bunlar arasında şarkılar, dans melodileri, minyatürler ve diğer enstrümantal parçalar bulunabilir. Gittern, Ortaçağ müziğinin çeşitli ortamlarında kullanılmıştır, kilise ayinlerinden şölenlere ve halk eğlencelerine kadar geniş bir yelpazede icra edilmiştir.

Gittern, Ortaçağ müziğinin zenginliğini ve çeşitliliğini yansıtan önemli bir enstrümandır. Hem solo performanslarda hem de gruplarla birlikte çalınarak Ortaçağ Avrupa’sının müzikal atmosferine katkıda bulunmuştur. Günümüzde, gittern ve benzeri Ortaçağ enstrümanları, tarihçiler ve müzisyenler tarafından yeniden keşfedilerek ve yeniden canlandırılarak, Ortaçağ müziğinin modern yorumlarında kullanılmaktadır.

Ortaçağ Avrupa’sında kullanılan müzik aletleri, dönemin teknolojik ve zanaat becerilerine göre şekillenmişti. Enstrümanlar genellikle doğal malzemelerden yapılmıştı ve o dönemin müzisyenleri tarafından ustalıkla çalınırdı. İşte Ortaçağ Avrupa’sında sıkça kullanılan müzik aletlerinden bazıları:

Lira da Braccio:

Lira da braccio, Ortaçağ döneminde yaygın olarak kullanılan bir yaylı çalgıdır. İtalyanca “kol kemeri” anlamına gelen bu çalgı, Ortaçağ ve Rönesans dönemlerinde popülerdi. Genellikle yedi telli olan lira da braccio, ahşap bir kolu ve genellikle testere şeklinde oyulmuş bir gövdeye sahiptir. Çalgı, genellikle ayakta çalınırdı ve genellikle aristokratlar ve saray çevreleri tarafından tercih edilirdi.

Lute:

Lute, Ortaçağ Avrupası’nda en popüler telli çalgılardan biriydi. Gövdesi genellikle oval veya yuvarlaktır ve çoğunlukla levha tekniğiyle yapılırdı. Başlangıçta beş telli olan saz, zamanla tellerinin sayısı arttırılarak geliştirilmiştir. Çalgının kafası genellikle geniş olur ve telleri geren bir köprüye sahiptir. Saz, genellikle soyluların saraylarında ve krallık mahkemelerinde çalınmıştır.

Flütler:

Ortaçağ’da çeşitli türde flütler kullanılmıştır. Bu flütler genellikle tahta veya kemikten yapılır ve delikleri olan bir boru şeklindedir. Üflemeli çalgılar arasında popüler olanları arasında düdük, kaval ve blok flüt yer alır. Bu enstrümanlar, köylülerden saray soylularına kadar geniş bir kesim tarafından çalınmıştır.

Şakırtılar (Tambourine):

Ortaçağ müziğinde ritmi vurgulamak için kullanılan el çalgılarından biri şakırtılardır. Genellikle ince deri bir zarın etrafına takılan metal zillerden oluşur. Çalgı, genellikle el ile çalınır ve dans müziği performanslarında sıklıkla kullanılırdı.

Davul:

Davul, Ortaçağ müziğinde ritmi belirlemek için yaygın olarak kullanılan bir enstrümandır. Deriden yapılmış bir zarın üzerine vurularak çalınan bir çalgıdır. Farklı boyutlarda ve şekillerde olabilen davullar, askeri marşlardan köy festivallerine kadar çeşitli etkinliklerde kullanılmıştır.

Harpsichord (Cembalo):

Ortaçağ döneminde özellikle kilise müziğinde kullanılan bir tuşlu çalgı olan cembalo, içerisindeki iğne çubuğunun tellere dokunmasıyla ses üretir. Klavye üzerinden çalınan cembalo, Ortaçağ ve Rönesans dönemlerinde polifonik müziğin icrasında önemli bir rol oynamıştır.

Şalme (Shawm):

Ortaçağ’ın başlarında kullanılan bir nefesli çalgı olan şalme, genellikle ağaçtan yapılmış boru şeklinde bir gövdeye ve çift kamışlı bir ağıza sahiptir. Sesi, çalgının içinden üflenerek elde edilir. Şalme, savaş alanlarında, dini ayinlerde ve sokak müzisyenleri tarafından kullanılmıştır.

Lir:

Ortaçağ döneminde yaygın olarak kullanılan bir diğer telli çalgı olan lir, tahtadan yapılmış bir gövdeye sahiptir. Genellikle çift telli olan lir, telleri vurarak veya çekerek çalınır. Çalgı, Ortaçağ boyunca çeşitli sosyal sınıflardan insanlar tarafından çalınmıştır.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir